رها از رنج

یه نیمکت تنها ...

rahaazranj — Thu, 03 Jul 2008 14:37:18 GMT

بگو منو کم داری ...

...

rahaazranj — Sat, 28 Jun 2008 05:20:18 GMT

از دروغ بیزارم ،

بخاطر همین هیچوقت تلویزیون نگاه نمی کنم ...

بی عدالتی محض

rahaazranj — Thu, 26 Jun 2008 08:45:26 GMT

تفاوت بین انسانها را خیلی خوب میتونم درک کنم . خیلی خوب میتونم بفهمم در مواجه با مشکلات ، چرا یکی قوی و یکی ضعیف هستش . ولی درک اختلاف طبقاتی برام خیلی سخته ! نمی تونم بفهمم یا نمی خوام بفهمم چرا یکی اینقدرثروت داره که باهاش هر چیزی رو میتونه بدست بیاره ، حتی انسانها رو ... ولی در مقابل یه نفر وجود داره که برای سیر کردن شکمش هم پولی نداره .

خیلی به این معتقدم که اگه آدمی توی زندگی حسی و عاطفیش موفق و سربلنده ، احساسش فقط و فقط نتیجه اعمال و کارکرد حسی خودشه . به عبارت دیگه همونقدر که برای سالم زندگی کردنش انرژی میذاره به همون مقدار هم از طبیعت پاداش دریافت میکنه و نیروهای بیرونی و درونی تا حدود خیلی زیادی عادل هستند . ولی وقتی پای مسائل مادی به میون میاد نابرابری همه جا هست . آدمهای زیادی هستند که سالها کار میکنند ، بخور و نمیر ! کاری که ابدا با پولی که بدست میارن برابر نیست و در مقابل کسانی هستند که یه شبه ثروتمند میشن بی هیچ کار و تلاشی ... اصطلاح پول پول میاره رو شاید برای همین آدما ساختند . آدمایی که توی نظام اقتصادی غلط این مملکت از طریق دلالی و رانت خواری به ثروت میرسن در حالیکه اون تولیدکننده یا کارگری که زحمت میکشه از بهره عملش بی نصیبه !!

غم ملت

rahaazranj — Mon, 16 Jun 2008 09:17:18 GMT

غم این خفته چند ، خواب در چشم ترم می شکند ...

تقابل

rahaazranj — Sat, 14 Jun 2008 07:57:00 GMT

هرچقدر که این شادمهر عقیلی رو دوست دارم و به نظرم پسر cute و جذابی میاد . از این محمدرضا گلزار و ادا و اطوار مصنوعی و چهره خشک و نگاه نخوت بارش بدم میاد ... همه دنیا اینو قبول دارند که برای جذابیت تنها زیبایی کافی نیست !!

لذتهای من !!

rahaazranj — Tue, 10 Jun 2008 07:48:08 GMT

اینجا برام شده محلی برای خوندن ... هر چند روز یه بار یه لینک جدید به اون گوشه صفحه اضافه میکنم ... عصرها سری میزنم ... صفحات رو باز میکنم و میخونم و لذت میبرم ... لذت به معنای واقعی کلمه ... این خلوتم رو با کلمات و اندیشه ها دوست دارم ... تفاوت انسانها رو ... طعم چای رو وقتی جرعه جرعه مینوشمش ، دوست دارم ... با خودم فکر میکنم اگر این موهبت خوندن نبود ، دنیا چه لذت عظیمی رو کم داشت ...

پرنده

rahaazranj — Sun, 01 Jun 2008 08:50:18 GMT

پارسال همین روزا بود که به این خونه اومدیم . هوا هنوز اونقدر گرم نبود که نیازی به روشن کردن کولر باشه . باز کردن در و پنجره ها کفایت میکرد . بخصوص که شبها نسیم خنک و ملایمی هم از سمت شمالی خونه میوزید . پارسال این موقع خیلی بی خواب بودم . شبها که همه جا رو سکوت فرا میگرفت . توی تاریکی شب صدای یه پرنده رو می شنیدم که لطیف و زیبا آواز میخوند . میومدم روی بالکن و اطراف رو نگاه میکردم . میخواستم بدونم صدا از کجا میاد . اوایل فکر میکردم پرنده خوش صدا متعلق به یکی از ساکنین آپارتمان روبروییست . شبها که چیزی دیده نمی شد . صبحها میومدم و بالکنهای آپارتمان روبرو رو نگاه میکردم . ولی اثری از قفس پرنده یا هرچیزی که نشونی از وجود یه پرنده باشه نبود . خودم رو دلخوش میکردم که پرنده آزاده و روی یکی از اون درختهای بالابلند لونه داره ... و باز هر شب به آوازش که توی سکوت و تاریکی شب برام دلنشین بود گوش میدادم . تابحال پرنده ای به این خوش صدایی ندیده بودم ، یا شاید هیچوقت برام آواز یه پرنده اینقدر جذاب و گوش نواز نبود ... مثل یک موسیقی روحانی ...

روزا گذشت و زمستون رسید و دوباره همه در و پنجره ها بسته شد ... پرنده هنوز بود ... گاهی صداش رو می شنیدم ... تا اینکه برف سختی اومد و همه جا رو یخ و سرما فراگرفت ... نمی دونم چی شد که دیگه صدای پرنده نیومد ... روزا میرفتم روی بالکن و برفها رو پاک میکردم و براش خرده های ریز نون میذاشتم ... شاید الان گرسنه باشه ... شاید توی برف و یخ چیزی برای خوردن پیدا نکرده باشه ... ولی خبری از پرنده نبود ...

دیشب که پنجره رو باز کردم و پرده ها رو کنار زدم ... نور مهتاب روی تختخواب پهن شد و بوی بارون و خنکی نسیم که به صورتم خورد ، صدای چهچهه ای رو شنیدم ... گوشام رو تیز کردم ... حتی برای تشخیص صداش روی تختم دراز کشیدم و چشام رو بستم ... نسیم ملایم روی بدنم می وزید ، پرنده من برگشته بود ...

مسابقات رالی قهرمانی کشور

rahaazranj — Tue, 27 May 2008 08:44:18 GMT

اگه گفتید ماشین ما کدومه ؟؟

یادمان

rahaazranj — Sat, 24 May 2008 14:44:51 GMT

خیلی برام لذت بخشه ، خاطره اون روزی که ساعت ۷ صبح وقتی خواب بودم آروم ازم خداحافظی کردی و تا ساعت ۱۱ شب حتی یه لحظه هم فرصتی پیدا نکردیم که همدیگه رو ببینیم ... ساعت ۱۱ شب که رسیدی خونه اینقدر خسته بودی که شام نمی تونستی بخوری ... ولی من به زور قهوه و آجیل خودم رو بیدار نگه داشته بودم تا باهات حرف بزنم ... من طبق معمول روی کاناپه لمیده بودم و کانالهای مزخرف ماهواره رو عقب و جلو میکردم و تو اون پایین روی قالیچه جلوی تلویزیون چهارزانو نشسته بودی و گاهی به من و گاهی به صفحه تلویزیون نگاه میکردی و چیزی میگفتی و میخندیدی ... چقدر اون شب خندیدیم با صدای بلند... و همسایه پر سر و صدای روبرویی حتما با خودش گفته : امشب خانم و آقای آروم و مودب چه بی پروا شدند !! ساعت یک و نیم که برای خواب آماده میشدیم ، من هنوز متحیر بودم ... متحیر از اینهمه احساس نیازم به تو ... فقط برای همون شب ... با اینکه میدونستم فردا باز با هم هستیم ... نمیدونم چی من و تو رو بیدار نشونده بود برای اونهمه حرفهای معمولی روزانه ...

آخر خط !!

rahaazranj — Tue, 20 May 2008 08:48:18 GMT

هروقت احساس کردی به آخر خط رسیدی ...

از اتوبوس پیاده شو !!!