ببخشید امروز چندم بهمنه ؟؟

ببخشید امروز چندم بهمنه ؟؟

...

ماشین قدیمی

وقتی بابا ماشین قدیمی رو فروخت ، انگار یکی از اعضای خانواده رو از دست دادیم ... بار آخری که می تونستم ببینمش ، نزدیکش رفتم ... دستم رو روی بدنه محکم و خوشرنگش گذاشتم ... انگار داشتم نوازشش میکردم ... دستام رو گرفتم دور چشام و سرم رو چسبوندم به شیشه عقب و داخلش رو نگاه کردم ... صندلی عقب ، همونجایی که من و اونی که حالا از من خیلی دوره ، می نشستیم و بازی می کردیم ، حالا از همیشه جادارتر بود ... دلم می خواست غرورم اجازه می داد و قبل از رفتنش یه بار از بابا سوییچ رو می گرفتم و باهاش یه دور خلوت میکردم ... به تلافی تموم اون روزایی که حاضر نمی شدم پشتش بشینم چون برام قدیمی بود ... با اینکه فقط ۲ سال از من بزرگتر بود ... کار خوبی نمی کردم ... اون جوونیش رو توی مسافرتهای طولانی و کوه و کمر و جاده های سرد آذربایجان و جاده های گرم جنوب به پای ما گذاشته بود ... اون روزا واسه خودش سری تو سرها داشت ... اون روزایی که کارتون مورد علاقه بچه ها بلفی و لیلی بیت و چاق و لاغر بود ... واسه خودش عروسکی بود ... حقش نبود حالا که پیر شده ما اونو مثل یه مادربزرگ که به خانه سالمندان میره از خونه بیرون کنیم ... اونم فقط بخاطر این که دیگه جایی براش نداریم ... اون چند سال آخری که دم در می ذاشتیمش ، پیرتر و شکسته تر شده بود ... دلم براش می سوخت ... هیچکس دیگه حتی نگاهی بهش نمی انداخت ...

با انگیزه !!!

این چند روزی که دوباره شروع به درس خواندن کردم ، می بینم در تمام این ۱۶ سالی که بدون انگیزه و هدف درس می خواندم ، عجب کلاه گشادی سرم رفته و از چه لذت عظیمی بی بهره بودم ...

افسوس ...

آه، کودکی ... کودکی ...

رهای سرخوش

تازگیها زدم به در بی خیالی ... صبح ها دیر از خواب بیدار میشم ، سعی میکنم به اون یک هزار شانسی که توی زندگی بهم روی آورده و من با کمال خامی و بی تجربگی از دستشون دادم ، به اون کارهایی که میباید در گذشته انجام می دادم و ندادم ، به همه چیزای خوبی که از دست دادم و دیگه نتونستم بدستشون بیارم ـ که یه بخش عمده ایش زمان هست ـ فکر نکنم . سعی می کنم به خاطر اونهمه کتاب نخونده ، درسهای تلنبار شده ـ بخاطر طبق برنامه پیش نرفتن و تنبلی کردن ـ عذاب وجدان نگیرم ... حتی دارم سعی میکنم دیگه مثل قدیم نسبت به کارم احساس مسئولیت نداشته باشم و مثل بقیه همه چیز رو راحت بگیرم ...

زن یکشنبه های خاکستری

اگه به من بگن برای یکبار فرصت اینو داری که یکی از اهالی وبلاگستان رو ببینی و باهاش ملاقاتی داشته باشی ... من از میون اینهمه وبلاگهای رنگارنگ ، این وبلاگ رو انتخاب میکنم ... چون واقعا کنجکاوم بدونم پشت ظاهر خاکستری این وبلاگ ... توی دنیای واقعی ... چه شخصیتی زندگی میکنه ...