درخت بی سر

دغدغه جدیدم شده این باغهای بزرگ و خونه های ویلایی قشنگی که یکی یکی معدوم می شن ، درختهای قشنگشون در ازای دادن مبلغی به شهرداری قلع و قمع می شه و جاشون آپارتمانهای بی قواره و بی ریخت از زمین سبز می شه .... هنوز چقدر با دیدنشون متلذذ می شم ، وقتی از جلوی هرکدومشون که رد می شم با نگاهم سعی می کنم تمام جزییاتشون رو در خاطرم ثبت کنم و توی دلم می گم کی نوبت تو فرا می رسه ؟ کی من رد می شم و دیگه تو رو با اون درهای بلند و باشکوهت ، پیچکهای قشنگ آویزونت ، درختای پربار و بلندبالات نمی بینم ، به جات یه خرابه بادرختای سربریده می بینم ....

سالگرد یه روز خوب

۲ سال از اون روز می گذره ، از اون حادثه بیادماندنی ، پیوستن من وتو با هم ! عقد و ازدواج هردو در یک روز.......... اون شب شاید اونقدر خسته بودیم که نتونستیم این همخونگی رو جشن بگیریم ، اما فردا روز ما بود ... ومن میدونم که هنوز هم فرداها روز ماست... درسته که توی این راه دو ساله پستی و بلندیهای زیادی داشتیم . من و تویی که سالها همدیگه رو می شناختیم و همه چیز همدیگه رو می دونستیم ، همه چیز... اما حالا ۲ سال بالغتریم و به اندازه ۲ سال دانسته های بیشتری از هم داریم . دانسته هایی که می تونه فرداهای ما رو روشن تر کنه و روزهای زیباتری برامون بسازه .

شروعی در سرما !

دیروز از محل کارم زنگ زدند که حتما فردا بیا و می تونی بیای یا نه ؟ و از حرفهای خانم منشی پیدا بود که خیلی کار هم روی سرمون ریخته ... بعد از این مدت تعطیلی فکر می کنم مردم هم به این نتیجه رسیدند که به امید امروز و فردای اینا نباشن ! من که به کل سیم تلویزیون رو از برق کشیدم ! چون اخباری هم بهم رسید که دیگه ترکمنستان محاله به ما گاز بده و با صرفه جویی هم مگه چند متر مکعب گاز به این ۵ تا استان میرسه ؟؟ مثل اینکه تا آخر زمستون وضع به همین منواله ...

ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد !

من سردم است
من سردم است و انگار هیچوقت گرم نخواهم شد ...

فواید سرما

در همه اتاقها رو بستم . اومدم توی اتاق مطالعه ! چهارزانو روی صندلی کامپیوتر نشستم و هیتر رو گذاشتم روی میز عسلی و چسبوندمش به خودم .یه فنجون بزرگ پر از کافئین داغ ، کافئین خالص، برای خودم ریختم ، فرهاد گذاشتم و از ساعت ۶ صبح دارم با این وبلاگستان حال می کنم .... بی هیچ فکر فردایی ، غم ملتی ، یا هر چیزی که مربوط به بیرون از چهارچوب این خونه باشه ... توی این بی خیالی هام ، گم هستم تا مهرداد بیاد و در این خونه رو بزنه و منو از این نعشگی بیرون بکشونه !!!

بدون عنوان !!!

نمی نویسم چون سردمه ، چون انگشتام یخ زده ، چون داریم به عصر حجر برمی گردیم !! فقط بشمرید ما چند روزه گاز نداریم . حسابش دیگه از دست خودم در رفته . نمی دونم چند تا شهر مثل ما فلج شدن . فقط می دونم که توی این برف و یخ بندون بعضی شهرها برقشون هم قطع شده !! اینو توی رادیو و تلویزیون نشنیدم ها ... اونا کی حرف راست می زنند !! از دوستان و آشنایانی که توی اون شهرها هستند شنیدم . باز خدا رو شکر که ما برق داریم و می تونیم توی یه اتاق بچپیم و به زور هیتر و اسپیلت خودمونو گرم کنیم و ناهار و شام پلوپزی و ماکروویوی بخوریم !! اون بیچاره هایی که وسیله برقی ندارند چی می کشند .واسه همینه که صف نونوایی ها شده ۲ کیلومتر و مردم واسه یه دونه نون اضافه تر می زنن توی سر و کله همدیگه ... و صفهای نفت دیدنی تره ! از ساعت ۲ شب مردم می یان توی سوز برف صف می ایستند واسه چند لیتر نفت !!! و صف بنزین هم به سلامتی... کیلومتری شد ! اون عراقی که توی تلویزیون نشون می ده . اون شکلی شدیم الان !! پاساژها و مغازه ها که همه تعطیله . بجز مواد خوراکی که الان وقت سودشونه ... کپسولهای گاز مایع توی بازار سیاه با قیمتهای فضایی اگه پیدا کنی باید کلات رو بندازی هوا !! جبهه هوای سردی هم که هواشناسی دائما اعلام می کنه که از پس فردا دوباره بارش برف و برودت رو آغاز می کنه ! همین چند ساعت پیش به همراه بارش برف نازل شد ! فکر می کنم هواشناسی هم از احمدی نژاد ( که تاریخ سهمیه بندی بنزین رو به طور دقیق اعلام نمی کرد که مردم بنزین رو ذخیره نکنند! ) یاد گرفته و با پیش بینی های غلط مردم رو سورپرایز می کنه تا یه وقت گاز نبوده رو ذخیره نکنند !! خلاصه اینکه من همه اینا رو از مدیریت و لیاقت بالا و هوش سیاسی و دیپلماسی فوق تصور به اصطلاح دولتمردان ایرانی می بینم و بس . هر کی می خواد فحشم بده !! از من گفتن ، الان روز خوبمونه ، منتظر بدتر از ایناش باشید !!!

می نویسم ...

برف ، فروغ ، ...

آسمون از دیروز تا حالا داره برف می باره و من از دیروز تا حالا ، انتظار روز برفی ... سیاوش قمیشی رو گوش می دم !!!

کشف ملال انگیز !!

در طی این دوره کوتاه وبلاگ نویسی و به تبع اون وبلاگ خونی ، یه کشف جالب کوچولو کردم : وقتی یه وبلاگ نویس قدیمی وبلاگش رو دیر به دیر آپ می کنه ، یا برای مدتها اصلا آپ نمی کنه و ازش هیچ خبری هم نمی شه ، حتما داره یه جای دیگه توی یه وبلاگ جدید می نویسه !! دلیل این مدعا هم وبلاگهای پرخواننده و قدیمی که یه دفه بی هیچ خداحافظی ترک می شن و خواننده ها هم بی هیچ کنجکاوی ، مدتی کامنت می ذارن و بسته به حوصله شون دیر یا زود این قانون نانوشته رو می پذیرند که باید خودشون به تنهایی وبلاگ جدید خانوم یا آقای نویسنده رو کشف کنند ، چون ایشون از قالب نوشتاری قبلی خسته شده و به هر دلیلی که می تونه وجود داشته باشه قصد داره قلمش رو در یه وادی جدید بیازمایه .... معتقدم که وبلاگ نویسی و وبلاگ خونی یه جور اعتیاده و ترکش فقط در شرایط خاصی ممکنه ! همونجور که معتاد به مواد به راحتی نمی تونه اعتیادش رو ترک کنه و از این شاخه به اون شاخه می پره ! وبلاگ نویس هم هدفمند یا ناهدفمند ! به دنبال تنوع در ادبیات نوشتاری و مضامین و ... حتی نوع مخاطب از وبلاگی به وبلاگ دیگه می پره !! اما اینکه چقدر در قبال خوانندگان قدیمی اش ، تعهد و مسئولیت داره بحثش جداست...

به تازه وارد !!

دوست محترم ، اول از همه از اینکه از نوشته ام انتقاد کردید ازتون تشکر می کنم چرا که باعث شد من با یه سرچ سرانگشتی توی همین سایتهای فیلترنشده وطنی ، اطلاعات مفیدی پیرامون کشورهایی که ایران به اونها گاز صادر کرده ،کشورهایی که فعلا در حال صادر کردن گاز به اونهاست و کشورهایی که طی قراردادهایی در آینده به اونها گاز صادر خواهد کرد ، بدست بیارم !! دوم اینکه کلمه ای که شما در توصیف نوشته من بکار بردی : لات و الات معنی لغوی ندارد !! احتمالا شما می خواستید واژه لاطائلات رو بکار ببرید که املای صحیح اون رو بلد نبودید !!!

انرژی هسته ای حق مسلم ماست !!

آخیش این تعطیلی ۲ -۳ روزه تموم شد و زندگی دوباره به روال عادی خودش برگشت !! هر چند زندگی ما هنوز به روال عادی برنگشته چون گازمون دیروز قطع شد و دیشب از شدت سرما قندیل بستیم ... ولی قندیل بستن ما فدای سر برادران و خواهران ترکیه ای و ارمنستانی و سایر ملل ... !! چون ما اصولا ملتی رنج کش هستیم و در رفاه زندگی کردن برامون ضرر داره !! لذا باوجود منابع عظیم انرژی که در اختیار داریم ( و هسته ایش هم به مبارکی و میمنت  داره اضافه می شه !! ) ریاضت کشی و بدوی زندگی کردن برامون یه امر روتین و عادیه ! تا ۱۰ روز پیش که بنزین نداشتیم توی ماشینامون بریزیم تا راه بیفته !! از وقتی که دولت خدمتگزار و مهرپرور از روی لطف و کرم بی حد و حسابش این کارتهای بنزین رو شارژ کردند ، همراه با کاهش دما و برودت هوا ، افت فشار گاز ما هم آغاز شد و گازمون هی قطع شد و هی وصل شد و هی کم و زیاد شد تا بلاخره دیروز ظهر به سلامتی کشور دوست و برادر ، ترکیه و همه دولتمردان رنج دیده و زحمتکش و ملت همیشه در صحنه ای که پول گاز رو نوش جان می کنند ، گاز ما از ریشه و بنیان قطع شد و تاکنون هیچ اثری از او ! درین منطقه به چشم نخورده ، لذا اگه اوضاع همینجوری پیش بره باید همچون گذشتگان پر افتخارمون با هیزم و منقل ذغالی خودمون رو گرم کنیم !چون با این فشاری که به سیستم برقی کشور می یاد ( بخاطر استفاده ملت از هیترهای برقی ) بعید نیست برق هم قطع بشه !! پس نتیجه می گیریم که باید همه این انرژیهای بیخود و بی مصرف رو شوهر بدیم و به انرژی هسته ای که همانا حق مسلم ماست و دیگر کشورها اونو از ما دریغ کردند بپردازیم ، باشد که با تولید انرژی از اورانیوم فرزندان ما مثل جهان سومی ها از سرما نلرزند ، و ماشینهایشان همیشه پر هسته و لبانشان همیشه پرخنده باشد .

ضد حال

آدم حالش گرفته می شه وقتی بعد از یه هفته مشغله های ذهنی جورواجور بخواد یه پنجشنبه آخر هفته رو واسه خودش خوش باشه و هزارجور برنامه ریزی واسه اش کرده باشه، اونوقت چهارشنبه ساعت ۹ شب یهو به آدم زنگ بزنند بگن فردا باید ساعت ۸ صبح توی یه کنفرانس مسخره شرکت کنی!  

اتاق شلوغ

یه میز شلوغ و بهم ریخته رو خیلی دوست دارم . یه میز مثل میز خودم که روش پر از کتاب و کاغذ های یادداشت و سی دی و ... باشه ! اصولا همه چیز رو به همین شکل دوست دارم . هر جایی رو شلوغ می خوام ، فرق نمی کنه اتاق مطالعه ، سالن پذیرایی یا اتاق خواب باشه ! فکر می کنم زندگی ، در محیطی که زیاده از حد مرتب باشه وجود نداره . یه سالن پذیرایی خیلی مرتب برام بی روح و سرده و برعکس اگه یکم نامرتب باشه ( مثلا چندتا کتاب و مجله روی میز پذیرایی ، فنجونای نیمه خورده روی میزای عسلی ، یه پتوی نرم و سبک روی مبل راحتی ) برای من رنگ حیات و پویایی داره . یعنی کسی اینجا زندگی می کنه ! وقتی که خسته از سر کار بر می گردم و درو باز می کنم با دیدن هر چیزی که روی میزها و مبل ها بجا مونده به یاد خاطره قشنگ شب گذشته اش با همسرم می افتم که مثلا دیشب موقع دیدن فیلم با هم فلان چیز رو خوردیم و یا وقتی در کنار هم روی راحتی لم داده بودیم فلان کتاب و مجله رو می خوندیم و راجع بهش صحبت می کردیم !!  

رهای خسته !!

خیلی خسته و بی حوصله هستم . اصلا حوصله نوشتن ندارم و بدتر از اون حوصله خوندن ...با این حال به جای اینکه به خودم استراحتی بدم و چای بنوشم ، پشت کامپیوتر می شینم ، خودمم نمی دونم چی از جون این کیبرد می خوام . فکر می کنم مدیریت توی این سن برای من یکم زوده !! ذهنم خیلی درگیره ! دلم می خواد کارم رو به بهترین نحو ارایه بدم و در عین حال می خوام که توی روابط کاریم همه رو داشته باشم و به اصطلاح کسی ازم نرنجه ...انرژی ذهنی فوق العاده ای می بره . بخصوص اینکه یه فرصت ۶ ماهه بهم داده شده و این فرصت کم جایی برای سهل انگاری و آزمون و خطا باقی نذاشته !! اگه نتونم از این فرصت استفاده کنم دوباره به وضعیت قبلی بر می گردم و یا شاید بدتر از اون مثل همکارم کلا اوت بشم ...

فال یلدا

امسال هم شب یلدا به سبک و سیاق خودم فال داریوش گرفتم !!! این فال امسال منه ! خیلی باهاش حال کردم ، خیلی ...

نگرانی دلپذیر

وقتی امروز صبح به مهرداد زنگ زدم و گفتم که آقای م باهام تماس گرفته و ازم خواسته یه وقتی رو در اختیارش بذارم تا راجع به مسائل کاری با هم صحبت کنیم فکر نمی کردم که این حرفو بشنوم ـ می خوای منم باهات بیام ؟!! (با نگرانی ) ، من خیلی تعجب کردم آخه مهرداد خودش بهم پیشنهاد کار با آقای م رو داده بود اصلا خودش منو به او معرفی کرده بود در ثانی آقای م رو از قدیم می شناخت و همه جوره تاییدش می کرد. بهش گفتم : نه عزیزم، واسه چی نگرانی؟؟  - آخه محیط کاریشون زیاد جالب نیست ! خوب من امروز که رفتم اونجا محیط رو کاملا مردانه دیدم ولی خوب منم دختر بی دست و پایی نیستم و درضمن لازم نیست اونجا حضور همیشگی داشته باشم ، فقط برای هماهنگی و بعضی کارای اینچنینی باید اونجا برم . با این حال وقتی رفتم دنبال مهرداد اون خیلی دمغ و تو فکر بود ولی انکار می کرد که ناراحتی اش بخاطر وضعیت کاری منه . البته بعد از اینکه یکم توی تنهایی خودش رفت و موسیقی مورد علاقه اش رو گوش داد حواسش از موضوع پرت شد و یا شاید اینطور وانمود می کرد . منم دیگه موضوع رو کش ندادم ، ولی خیلی خودخواهانه این نگرانی و سکوتش رو دوست می داشتم با اینکه نمی دونم که چرا نگران و ناراحت بود ولی حس می کردم این نگرانی هر چی که هست ، خوب یا بد ، علتش فقط دوست داشتنه...